Sparta - Nazareth/Eke : 2 - 1
We blijven ongeslagen thuis. Zo bouw je natuurlijk een reputatie op en toegegeven, je hebt soms ook een beetje geluk nodig, maar geluk dwing je ook grotendeels zelf af. Dus, so be it. De bezoekers kwamen vrij vlug op voorsprong. Michiel weert een hard schot af met de vuisten maar de bal komt pardoes in de voeten van John-Matthew Jamin (gelukkig niet Jamal) , die twijfelt niet en knalt hem onhoudbaar in de winkelhaak. We speelden och arme negen minuten. Kort daarop meteen nieuwe kans, ditmaal voor Klaus Praet maar die schiet voorlangs. Wij dus aan achtervolgen toe. Goede doorsteekpaas van Simon De Ruyck naar Nathan Vanderbauwheede. Die kan alleen op doel af maar besluit te onbesuisd over en naast. Hier was meer mee te doen. Het was lang wachten op nieuwe mogelijkheden. Nog tien minuten te gaan als we op rechts een vrije trap krijgen. Jochen Steelandt trapt hem hoog naar de verste hoek, doelman Pynaert verkijkt zich op deze bal, kan er onvoldoende aan met de vingertoppen en ziet hem zo tegen de touwen belanden. Bordjes in evenwicht en op zoek naar meer. Net voor affluiten lange rush van Nathan, maar uiteindelijk brengt dit ook niet het verhoopte resultaat en zo gingen we rusten met een aanvaardbare gelijke stand.
Ruststand : 1 - 1
Wedstrijd kon nog alle kanten uit, de bezoekers bleven geregeld voor enig gevaar zorgen maar scoren lukte hen ook niet. We mochten andermaal wel nog eens rekenen op de knappe keeperskwaliteiten van Michiel, om een vrije trap van Praet met een klasrijke save onschadelijk te maken. Naarmate we het einde naderden zag het er meer en meer naar uit dat we op een gelijkspel afstevenden. Nazareth/Eke dwong wel wat hoekschoppen af maar echt gevaarlijk waren die niet. Zoals gezegd, dat gelijke spel kwam in zicht maar dan moest die voor Nazareth vermaledijde 93 ste minuut nog komen. Michael Van Tieghem spurt met zijn laatste krachten naar een schijnbaar verloren bal. Hij kan die net voor de zijlijn nog binnenhouden en via een bezoekende verdediger gaat de bal in hoekschop. De corner van de laatste kans. Alle manschappen naar voor, voor een alles of niets. Jochen Steelandt etaleert nog eens zijn knappe traptechniek, schildert de bal op de kruin van Michael die hem onhoudbaar binnen kopt. Alle spelers in spurttempo naar de bank om die onverhoopte winning treffer te vieren. Van een delirium gesproken. Meteen afgefloten en weeral drie punten rijker. Goed bezig heet dat dan.
Bron: Eric Deleurere